( 1 ) 6 - از عمرو بن خالد ، از امام باقر ( ع ) كه فرمود : اى شيعه ، - شيعهء آل محمد ( ص ) - شما لنگرگاه ميانه باشيد تا غالى به شما برگردد و عقب مانده به شما برسد ، يك مرد انصارى به نام سعد عرض كرد : قربانت ، غالى چيست ؟ فرمود : مردمى در بارهء ما چيزها گويند كه خود در بارهء خود نگوئيم ، آنان از ما نيند و ما از آنان نيستيم ، گفت : عقب مانده كيست ؟ فرمود : آنكه دنبال خير گردد ، به او خير را برساند تا مزد برد ، سپس رو به ما كرد و فرمود : به خدا با ما از طرف خدا برائت از دوزخ نيست و ما را با خدا خويشاوندى نيست و ما را بر خدا حجتى نيست ، ما به خدا نزديك نشويم جز با اطاعت او ، هر كدام از شما كه مطيع خدا باشيد ولايت ما او را سودمند است و هر كدام شما گنهكار باشيد ولايت ما او را سودى ندهد ، واى بر شما ، فريب نخوريد ، واى بر شما ، فريب نخوريد . ( 2 ) 7 - از مفضل بن عمر ، گويد : من نزد امام صادق ( ع ) بودم ، گفتگوى عمل را كرديم ، من گفتم : چه بسيار كم است عمل من . فرمود : خاموش شو ، از خدا آمرزش بخواه ، سپس به من فرمود : كم كار با تقوى به از پر كار بىتقوى است ، گفتم : چگونه پر كار بىتقوى است ؟ فرمود : چرا ، چون مردى كه نان‌دِه است و با همسايه‌ها مىسازد و رفت و آمد دارد و چون درى از حرام بر او باز شود بدان در آيد ، اين كار بىتقوى است و ديگرى هست كه اين‌ها را ندارد ولى چون درى از حرام به روى او گشوده شود در آن در نيايد و خوددارى كند .